Sernik jagodowy na bezglutenowym spodzie. Dziecinnie prosty!

Sezon na owoce jagodowe trwa. Korzystajmy z niego, bo mija zaskakująco szybko. Poza sezonem można oczywiście korzystać z mrożonek. W tym przepisie wykorzystałam jagody leśne, czyli SUPERowoce o mocach wręcz nadprzyrodzonych, ale można też użyć malin, jeżyn lub borówek. Dodałam mało cukru, a właściwie posłodziłam miodem, więc wykorzystane owoce powinny być słodkie i dojrzałe tak jak u mnie.

Co do serka homogenizowanego, to wybierzcie naturalny, niesłodzony niczym i składający się wyłącznie z dwóch lub trzech składników: mleka lub sera twarogowego, kultur bakterii mlekowych i ewentualnie śmietanki.

Przepis na dużą tortownicę 28 cm

Spód:

250 g (szklanka) mąki jaglanej

250 g (szklanka) mąki z brązowego ryżu

150 g (3/4 kostki) miękkiego masła

2 jajka

Łyżeczka cynamonu

Szczypta soli

 

Masa sernikowa:

800 g serka homogenizowanego naturalnego

2 szklanki jagód

3 łyżki płynnego miodu

2 łyżki żelatyny

 

Mieszamy w misce mąkę jaglaną, ryżową, sól i cynamon. Dodajemy miękkie masło i jajka, następnie wszystko ugniatamy ręką. Możemy schłodzić na chwilę w lodówce, ale moja masa była wystarczająco plastyczna. Wykładamy spód tortownicy i pieczemy ok. 20 minut w temp. 180 stopni.

W tym czasie szykujemy masę serową. Rozpuszczamy żelatynę w niewielkiej ilości wrzątku. Gdy wystygnie, dodajemy serki oraz miód. Dokładnie mieszamy (można użyć miksera, ale nie ma obowiązku). Dodajemy jagody (mogą być mrożone, ale wtedy masa będzie szybciej tężała, więc trzeba zgrać się w czasie ze studzeniem spodu!). Mieszamy łyżką, aby nie zmiażdżyć jagód.

Do formy z wystudzonym spodem przekładamy masę serową i wkładamy do lodówki, aby wszystko stężało. Warto poczekać kilka godzin przed podaniem, wtedy spód będzie bardziej miękki.

Wartość odżywcza całego sernika: 3677,5 kcal (jeżeli ktoś jest przypadkiem triathlonistą, to może sobie taki pyknąć i dzienne zapotrzebowanie na energię załatwione! 😉

Wartość odżywcza porcji (100 g)

Wartość energetyczna ok. 368 kcal

Białko 15,8 g

Tłuszcz 20,1 g

Węglowodany 33,6 g

Zielony koktajl

Chyba nadeszła pora na wrzucenie jakiegoś przepisu. Skoro mowa o zielenince, mała podpowiedź, jak zwiększyć jej udział w naszej diecie. Co powiecie na formę płynną? Istnieje nieskończenie wiele wariacji na temat. Można wykorzystać świeże ogórki, natkę pietruszki, dowolne sałaty. Bazą może być maślanka, kefir lub (dla beznabiałowców) woda lub ananas. Dobrym słodziwem są w tym przypadku banany, ale można też kombinować z jabłkiem lub musem jabłkowym. Do odważnych świat należy!

Dla tych, którym zależy na wapniu – wersja z maślanką. A ci, którzy żyją bez mleka i zależy im na lepszym przyswajaniu żelaza, mogą zamiast maślanki i użyć soku jabłkowego (dobrej jakości, najlepiej świeżo wyciśniętego, warto ograniczyć lub pominąć wtedy banana).

 

Moja wersja była dokładnie taka:

Garść jarmużu bez łodyg (lub szpinaku) ok. 15 g

Kilka liści sałaty rzymskiej ok. 15 g

Szklanka maślanki (lub jogurtu naturalnego) ok. 200 g

banan ok. 100 g

Woda do rozcieńczenia (jeśli zajdzie taka potrzeba, ale w wersji maślankowej nie zaszła).

Warzywa dokładnie myjemy i miksujemy razem z bananem i jogurtem na gładką masę. Ewentualnie rozcieńczamy wodą, aby można było łatwiej pić. Co do sprzętu kuchennego… Osobiście dysponuję najzwyklejszym blenderem i użyłam podłużnej nakładki, którą zwykle miksuję zupę w garnku. Jeżeli ktoś jest szczęśliwym posiadaczem bardziej wyrafinowanego (i przeraźliwie drogiego…) oprzyrządowania – tym lepiej dla niego, bo uda mu się uzyskać gładszą konsystencję. Ale moja wersja jest wystarczająco pyszna.

Smacznego!

Wartość odżywcza porcji (330 ml):

201 kcal

Białko 7,6 g

Tłuszcz 2,2 g

Węglowodany 34,7 g